Czyli będzie dziś o skali hejtu w internecie. Różne ciekawe komentarze ostatnio czytałam. Tak, na własny temat. Przy czym ten z tytułu to jeden z bardziej cenzuralnych. Przyczynkiem do ostatniej gorącej dyskusji stała się czapka z lisa, ale wcześniej też były łóżka, metalowe zresztą. Dlaczego tacy jesteśmy i skąd taka chęć by sobie popluć?
Całkiem fajny demot co? Tyle, że też pełen nienawiści;] Bo w zasadzie obraża wszystkich urażonych.
Walka tą samą bronią.
A może to jest metoda?
Wątpię, wolę klasyczne „nie lubię” , blokowanie, usuwanie, niż schodzenie do poziomu takich przepychanek.
Ostatniego wieczoru np życzono mi, by mnie zastrzelono;] Milusio;]
Jedni wierzą w Chrystusa, inni w Mahometa. Jedni noszą czapki z lisa a inni są mężczyznami i kochają innych mężczyzn. Kto dał nam prawo do tego by oceniać? By kogoś obrażać? Nie chodzi mi o wolność wypowiedzi – o to by jej nie było.
Początek fali ma chyba miejsce we wpisie o gościach, o nachodzeniu. Lista obrażonych rośnie. Również tych z końca Polski. Bo przecież taka miła się wydawałam, takie ucieleśnienie Perfekcyjnej Gospodyni w ciele Mary Poppins. A tu taka zjadliwa zołza. Nieładnie…
Taka jest cena sławy
Akcja nr 1, zdjęcie wnętrza- jeśli mi się coś nie podoba w czyimś domu, wychodzę z założenia, że nie musi. Gust jest tematem dyskusyjnym. Bądź jego brak. Ale tu się mylę jak widać.
Można również pod pozorem dobrych rad się wyzłośliwić. Udając dobre chęci. Bo kto w internecie zabroni? W rezultacie dostaję informację zwrotną, że ktoś chciał do mnie przyjechać (choć, wiem, ze na pewno nie chciał, bo znamy się z sieci kilka lat i się nie lubimy) i nie przyjedzie. Ba, powie komuś kto może by chciał, że nie warto.
Plus masa pretensji, że z psem nie można, na lampie się huśtać nie można i jeździć na owcach.
W komentarzu zwrotnym dostaję jeszcze odpowiedź, że taka jest „cena sławy”.
Heloł? Jakiej sławy?
Czy jeśli pokazuję w sieci swoja podłogę, pokazywałam w filmie, to czy to daje przeciętnemu „Malinowskiemu” prawo do tego by mi wleźć na nią w brudnych buciorach i na nią za przeproszeniem nasrać? Bo jak była w sieci to jest publiczna?
Jest wspólną własnością ogółu i każdy ma prawo o niej zadecydować?
I co z tego, że socjolożka jak idiotka?
Akcja nr 2, Zdjęcie na fejsie. W czapce lisiej. Dokładnie tej samej czapce, w jakiej jestem na bannerze fanpejdża. Ale zlatuje się dzika banda pseudoekologów (generalnie takich z klimatu jak udostępniam psa wleczonego za autem znaczy, że pomagam) i mi wsadza. Różne takie urwy i uje, powszechnie uznanymi za obelżywe.
Usuwam, blokuję.
W międzyczasie proekologiczna organizacja udostępnia moje zdjęcie. Tylko po to by podżegać do nienawiści, by zrobić publiczny lincz. Komentarze sypią się jak szalone, jest ruch – jest reklama.
Piszę wiadomość, że żądam usunięcia.
Olewają to. Polowanie na czarownice trwa w najlepsze.
Nawiedzeni psychofani o pseudoekologiocznych zapędach, za cichym przyzwoleniem organizacji życzą mi śmierci i takie tam różne. Tak, za przyzwoleniem, bo w międzyczasie widać wrzucane nowe treści, więc ktoś w weekend administruje stroną, ale pozwala na to by wojna toczyła się swoim trybem. Najłatwiej potem umyć ręce, twierdząc że nie ponoszą odpowiedzialności za treści wrzucane przez fanów.
To, że coś jest publiczne – w sieci, nie znaczy, że nie ma prawa do dbania o selekcję tego, co się tam pojawia.
To samo dotyczy komentarzy na blogu. Można się oburzać, a i owszem. Ale ja swoją przestrzeń sprzątam i czyszczę, bo świadczy też o mnie i mam prawo by nią zarządzać wg własnego widzimisię.
Wsadź sobie w D 1% na OPP
W bannerze mają info, że można im przekazać 1% podatku bo są organizacja pożytku publicznego.
Pytanie tylko, czy jeszcze chcesz przekazać po przeczytaniu tego.
Na pozorowane działania, srerki banerki i szerzenie nienawiści.
Na to byś za swój 1% mógł raz w tygodniu obejrzeć filmik ze śmierci podpalanego kota czy psa katowanego przez zwyrodnialca.
Jeśli tak to działa, jeśli taki jest poziom tego co robią to ja dziękuję. Za taką retorykę, agresji i nienawiści.
I nie dziwię się że w dzisiejszych czasach ekolodzy są postrzegani jako banda oszołomów, może i dla części krzywdzące ale niestety bardzo prawdziwe. Widzę to po sobie, jak od sympatyzowania do wielkiej niechęci zmieniło mi się nastawienie.
I będę o tym mówić głośno, o polityce uprawianej przez takie fundacje, agresji i nienawiści. Będę nakłaniać, by sprawdzać co się dzieje w organizacjach jakie chcemy wspomóc tym 1%. Bo jeśli mamy przeznaczyć na takie organizacje to lepiej szukać dalej, wybrać OSP czy prywatny skansen. Albo oddać skarbówce, lub wsadzić sobie w d.
Chyba, że lubisz takie filmiki, takie klimaty, publiczny lincz – ale wtedy nawet nie zakładam, że dobrnąłeś aż tu czytając.
A jeśli dobrnąłeś- to zmykaj, to nie miejsce dla ciebie.
Nie jestem zupą pomidorową żeby mnie wszyscy lubili
Akcja nr 3. Wpis o szczęściu. Wiecie ile maili dostałam, że kogoś uraziłam? Bo jak ja śmiałam pisać o szczęściu, o sposobie, skoro nie dotyczy każdej osoby na świecie? I skoro ktoś nie zamierza mieć zwierząt a ja piszę, że powinien to go to obraża. Porusza do żywego. Bo powinnam tu sprzedawać uniwersalne prawdy, prawdy objawione. Dla każdego na miarę.
To nie jest chińskie centrum handlowe, tu nie każdy znajdzie coś dla siebie.
Jeśli znajdujesz, fajnie, cieszy mnie to.
Jeśli nie znajdujesz tu nic dla siebie, szukaj gdzie indziej. Jeśli Cię bulwersuję – zamknij okno i zignoruj. Nie będę pisała, że mi przykro mi, bo nie na takim czytelniku mi zależy.
Zależy mi na czytelniku który myśli podobnie, a jeśli myśli inaczej ma klasę.
Ja szanuję swojego czytelnika, dla mnie nie jest kolejnym wychyleniem w statystyce bloga.
Aspektu plucia jadem, wyzwania mnie przez totalnie obce osoby nawet nie da się skomentować. To nawet nie hejt, bo to dalekosiężna głupota i brak elementarnej kultury.
I nie ma sensu chyba rozwodzić się nad tym, że internet rodzi pole do popisu dla frustratów. Że jest bezkarność, że 99% tego co nie jest publikowane nie padłoby tu twarzą w twarz.
Nie jestem populistycznym Faktem, nie piszę po to by kręcić masy.
Więc jeśli nie odnajdujesz się tu, obrażam Twoje poczucie estetyki, wiarę, poglądy wciśnij krzyzyk, zamknij okno.
Nie ma przymusu.
