Dawno temu marzyłam, ze będę mieszkała w takim miejscu, ze będę jadła śniadania na trawie, chodziła boso, rozkładała matę do jogi na łące. To było dawno temu, a nawet bardzo dawno. Kiedy jeszcze bardzo kręciły mnie wszelkie alternatywne style życia, festiwale, teatry. W sumie kręciły ale nie na tyle by żyć dokładnie tak , w wiejskiej społeczności alternatywnej czy innej tego typu komunie. Nie mniej jednak gdzieś w duszy się tliły takie klimaty. Hipisowskie marzenia. Z części wyrosłam, część dalej siedzi we mnie w środku. Latam boso, kąpię się pod gwiazdami i po prostu jestem sobą.

Dziś jest namacalne, realne i rzeczywiste.

Najfajniejsze rzeczy w życiu są za darmo. Rosa na trawie, widoki i dzika przyroda.

Dziś pierwszy raz zabrałam ze sobą Lwa, by poćwiczył, choć w sumie to bardziej o ducha niż o ciało chodzi.
Uparcie twierdził, ze chce swoją matę;)

Nie jest zupełnie istotne, czy to Iyengar czy Asthanga Yoga, i czy pan w komórce pokazuje nam kolejne ćwiczenia, bo nie w tym rzecz. Chodzi raczej o złączenie z ziemią, uspokojenie emocji, wyciszenie się. Bliskość z małym człowiekiem, zupełnie inną niż w domu. Powitanie słońca razem z nim ma zupełnie inny wymiar.

Staram sie codziennie znaleźć taki punkt, taki moment, gdzie czuję właśnie te emocje. Wczoraj to był moment kiedy leżałam i czytałam, za oknem latały chrabąszcze a szczaw pylkał w garnku. Idealne momenty równowagi, zapach powietrza wieczorem, małe stópki podczas drzemki popołudniowej, kawa w emaliowanym kubasie, spojrzenie Karola podczas słownych utarczek gdy nie pozostaje nic innego jak tylko wybuchnąć śmiechem;]

Chwytam te chwile, rejestruję w głowie.

Bo z tych chwil i emocji składa się całe życie.

Zdjęcia powstały na totalnym spontanie, bez makijażu, z rozczochranym włosem.